Patrząc na świat, trudno czasem uwierzyć, że jest on Boski. Tym bardziej że i św. Jan Ewangelista pisał, że „Boga nikt nigdy nie widział”. Może dlatego nasza wiara jest tak mała – lub tak duża – jak nasze serce? Nie zawsze łatwo wyznać przed Nowonarodzonym Synem Józefa i Maryi: „jak mała jestem/ wobec tajemnic Twych/ Boże”. Jeszcze trudniej z ufnością dziecka błagać: „Panie (…) który zapomniałeś już/ wszystkie moje niewierności// dotknij obejmij przygarnij” – „jestem Twoja/poza długość czasu”. Joanna Pisarska nie boi się wyznać: „Twoje adwentowe/ przychodzenie/ jak płatek/ wczesnego śniegu// dotyka/ duszy”. Przyjdź, Panie, dotknij i mnie. Dotknij poprzez te wiersze.

Erazm Stefanowski