Ktoś przeczytał, aby nie musiał czytać ktoś…
Ryszard Kapuściński w swej książce daje wyraz kosmopolityzmowi, wcześniej być może nieuświadomionemu z braku możliwości opuszczenia kraju. Już pierwszy rozdział Przekroczyć granice w pełni oddaje sens pisania tego dziełka.
Sam tytuł stanowi swoistego rodzaju prowokację do przeczytania tejże pozycji. Koniec człowieka według Fukujamy nie stanowi końca cywilizacji ludzkiej na ziemi spowodowanej poprzez kataklizm czy samounicestwienie.
Książka traktuje o psychologii miłości. Swobodnie pozwala wgryźć się czytelnikowi w psychikę bohaterów, wydobyć z nich najskrytsze uczucia i związane z nimi lęki.
Jakże często zdarza się, że istnieją obok nas książki, których nie dostrzegamy. Obok których przechodzimy latami obojętnie, które nie kuszą nas ani specjalnie intrygującym tytułem, ani ponad miarę atrakcyjną okładką. Kiedy jednak los ześle jedną z nich w nasze ręce, może okazać się, iż odciśnie ona na nas bardzo silne, wręcz namacalne piętno. Tak właśnie w moim przypadku stało się z powieścią „Pod wulkanem” Malcolma Lowry.
Tylko ja sama – to pamiętnikarski wycinek z jednego roku życia żydowskiej pisarki. Mimo sześćdziesięciu przeżytych lat – zakochuje się ponownie: tym razem w sławnym żydowskim profesorze, Dawidzie Schwarzu.