„Jedno jest tylko serce i jedno ciało, ale mieszkają w nich nie dwie dusze, nie pięć, lecz niezliczona ich ilość; człowiek jest składającą się ze stu łusek cebulą, uplecioną z mnóstwa nitek tkaniną” (Hesse)
Samotnemu Wilkowi dedykuję…
Czy można dojrzeć do śmierci zanim jeszcze dojrzało się do życia?
Jeśli czytaliście już książkę Poli Gojawiczyńskiej Dziewczęta z Nowolipek, to nie sięgajcie po tę pozycję – bowiem powiela ona jedynie jej koncept.
Gnój Kuczoka to wyszukane studium ludzkiego bólu. Twardym, ostrym pędzlem maluje autor kondycję powojennego śląskiego domu rodzinnego z jego drobnomieszczańskimi manierami. Aby odżegnać się od spekulacji na temat uwikłań autobiograficznych, Kuczok dopisuje w podtytule antybiografia.