Pojawiające się w różnych mediach porównania powieści Davida C. Downinga „W poszukiwaniu Króla” do książek sensacyjnych i przygodowych, w tym do utworów Dana Browna, są zarówno krzywdzące, jak również wydają się komplementem nieco na wyrost. Bo choć dzieło Downinga pod wieloma względami zdaje się górować nad Brownem, to jednak brak mu płynności, sprawnie poprowadzonego wątku awanturniczego oraz przemyślanego i rozbudowanego toku akcji.
W swym „Pamiętniku egotysty” napisał Stendhal, że „Dla kogoś, kto zakosztował przejmującego rzemiosła pisania, czytać jest już tylko drugorzędną przyjemnością”[1]. Jakkolwiek nie wypada kwestionować takiego autorytetu, aż korci, aby mu się sprzeciwić. Czyni to właśnie, poniekąd pośrednio, Adam Zagajewski za sprawą tomu eseju „Poeta rozmawia z filozofem”.