Wśród powodzi tytułów współczesnych, nowoczesnych i tak świeżych, że jeszcze cieplutkich, często trudno jest nam znaleźć czas i chęci na obcowanie z dziełami mistrzów przedwiecznych. Najczęściej zresztą, kojarzymy dawnych pisarzy ze szkolną, obligatoryjną klasyką. Cóż, niechęć do starej literatury tłumaczyć można tym, że w rzeczy samej, nie każdy utwór, nawet najwyższych lotów, przetrwać mógł upływ czasu. Bywają jednak takie dzieła, które mimo wieku sędziwego, nie tylko się nie zestarzały, ale wręcz młodnieją. Kto wie, czy takim właśnie utworem nie jest "Człowiek, który był czwartkiem", brytyjskiego pisarza Gilberta Keitha Chestertona.
Opowiadań Radka Konrada zebranych w tomiku Zatraceni w życiu (Wydawnictwo Radwan, 2010) nie należy odczytywać literalnie, nie powinno się także przykładać do przedstawionych historii surowej miary realizmu. Raczej koniecznym byłoby odnalezienie symbolicznego, filozoficznego lub nawet społecznego tropu, który umieściłby metamorfozę Czerskiego w rosomaka, wędrówkę bobra polarnego we wnętrzu góry lodowej czy płciowe anomalie Lawiny w jakimś zrozumiałym i bezpiecznym dla umysłu czytelnika obszarze pojęciowym. Jednym z kodów, którym posługuje się autor, jest niewątpliwie oniryzm i to on w pierwszej kolejności może nam pomóc w odczytaniu fabuły budzącej czasami grozę, czasami odrazę, kiedy indziej znowu zdziwienie, smutek, współczucie.
W Dalekobieżnej serii wydawniczej grupy poetyckiej WARS ukazała się najnowsza książka Jerzego Stasiewicza „Własny kąt”. Autor ten dotychczas opublikował 3 tomy wierszy oraz tom dramatów „Pojednanie”. Dowodzi to szerokiej wyobraźni autora, jego spostrzeganiu i obrazowaniu słowem ojczystej ziemi. Postawa ta, niejednokrotnie była nagradzana w postaci wyróżnień i nagród. „Własny kąt” jest książką prozatorską, ukazującą istotny problem, jakim jest - przewrotnie rzecz ujmując - szczęście człowieka.